bir avucumda hüzün
diğerinde sabır taşı
görünmezliÄŸine gizledim
 gözyaÅŸlarımı
yokladım duygularımı
seninle sorgulayarak
ben sensiz sen bensiz
anlamını yitirip
başıboş avare dağılan
 anlamsız duyguların eÅŸliÄŸinde
bir tarafdan bir tarafa vuruyor
 sert kayaların eziÄŸinde
bir göz bir kulak
 ÅŸahit oluyor
 birde benliÄŸim
ben neden böyle seviyorum
senin dışında manasız kalan
 zamanımda
 neden sorguluyorum
 sensizliÄŸi
 yaÅŸamın anlamlı tutulmaz
 akanında
bilmek anlamak istiyorum
 sensizliÄŸin  gerisinden
 seyredip
kavramların var oluşunda
 yaÅŸanmışlıkları
dizi dizi görünen
 duygu baÄŸlarını koparıpda
hiç aÄŸlamadan hiç gülmeden
var olmayı anlayamamki
seni görmeden seni duymadan
seni hissetmeden bile
varım varlığının dışında
 baÅŸka varlıklardan uzak
saklanmadan aheste aheste
dolaşıp ortalıkda
haberdar edipde yakacak kadar
sıcak duyguların
nice nice acıların
birlikteliğinde razı gelen
kalbimin her atışına
katışdırdım seninle varolanı
bir bir seyre dalıpda
hayallerimin en ücrasında
varlığın silinmeden
 her dem bahar tazeliÄŸinde
ardından kopup  yatışıveren
 güz yellerinde
bir avucumda hüzün diÄŸerinde
 sabırtaşı


yazar hulela

hayallerin ötesinde sen
bulutların berisinde
rüzgarların savurduÄŸu
her toz zerresinde yine sen
baktım avunamadım yokluğunda
anladımki her şey sen
düÅŸündüm kayan yıldız
 dönen dünya yine sen
akıp giden zamanın içinde
kanatlı  kuÅŸ misali sen
benide alıp götüren
uçsuz bucaksız aleme yine sen
 yudumladığın kadehde
söndürdüÄŸün izmaritde sen
bana verdiÄŸin gülün
kuruyan yapraklarında yine sen
baktığım aynalarda
 gözlerimde yine sen
 kıvılcımlar alevinde
 yaÅŸanacak duygularda sen
 saklanmış eÅŸyaların arasında
bana ait bir mektubun
 soluk yazılarında yine sen
 yaprakları dökülmüÅŸ aÄŸacın
yeşerecek dallarında sen
dağınık saçlarımın her telinde
soluduÄŸum nefesimde sen
gündüzüm de gecemde
tepeden tırnağa yine sen yine sen
yazan hulela
 

yorgun bir gecenin sabahında
içimde bir sızı anlatamadım
hayatın yükü çok ağır
omuzlarım büküldü taşıyamadım
kaderim deÄŸiÅŸti kendi ellerimde
varlığın yokluğunla korkuttu beni
kor alev sarsada içimi
şimdi varsın ya sevinmeliyim
çaresiz baktım sen çırpınırken
acıların katmer katmer büyüyüpde
beni de içine alıverdi
sadece bir nefes olmuÅŸ ömrün
yokluÄŸundan iyidir sevinmeliyim
ayrılmadan ayrılığı düÅŸündüm
gelinemez yollardan
defalarca öptüm ellerini
 ellerimi bırakmadan
 karşı gelinemez kanun yaradandan
 sen bırakıp gideceksin dönmemecesine
 ben geleceÄŸim ya birgün nasıl olsa yanına
 avunmalıyım ÅŸimdi bu duyguyla
 üzmeden  yormadan seni
 sarılmalıyım defalarca sana
 anlatabilsen yine eskisi gibi
 bıkmadan dinleyebilirim
 sabır taşı konmuyorki yüreÄŸe
 aÄŸlamadan dayanabileyim
gitmeden özledim seni
 biliyorum gittiÄŸinde
  sana gelmeyecek yollar
 biliyorum sesimi duyacaksın
 ama cevap alamayacağım senden
 biliyorum bekleyeceksin beni
sabretmeliyim aÄŸlamadan
 yorgun bir gecenin sabahında
yazan hulela

 yine hasretim hasretim sana
 içimde bir sızı anlatamadığım
 tutupda ellerini bir defa
bırakamadığım ne vardı sende
 davullar zurnalar çalınıp durur
 davulun her tokmağı kalbime vurur
 seni sorarlar dilim tutulur
 anlatamadığım ne vardı sende
 yine gündüzler karanlığa büründü
 attığım her adım sana yürüdü
 gidipde dönemediÄŸim ne vardı sende
 gülüÅŸünü duyar kulaklarım
 seni görür her yerde gözlerim
 sensiz bir lokma yutamadığım
 söyle ne vardı sende
 seni gördüm boÅŸ hayallerde
 baktığım her yerde
 çok derin hatıralarda
 unutamadığım ne vardı sende
 bir muamma çözemediÄŸim
 her an kaybolup giden
  neronumda gizlenmiÅŸ
    aklımın almadığı ne vardı sende
  yaÅŸanmışlık sanki  bir kördüÄŸüm
  ne dünü ne bugünü ne yarını
   yaÅŸadığım andır sadece  bildiÄŸim
giden günler gibi tutamadığım nevardı sende
yazan hulela

kuÄŸular gibi süzüldüÄŸümde
anılarımı tazelediğim
ellerimi açıp dualar ettiÄŸimde
yanıbaşımda ol ne olur
seni görüp hayran oldum
bir bakışına  bir duruÅŸuna
seninle aÄŸlayıp seninle güldüm
yanıbaşımda ol ne olur
gözlerimin içi gülsün
ayna misali sen görünürsün
baÅŸka yerlere baksamda
yanı başımda ol ne olur
seninle varım nefes alırım
 tuz zerresiolup akma gözlerimden
yanıbaşımda ol ne olur
sonbahar yaprakları dökülsün
rüzgarlar savurup da götürsün
sen hep taze  baharımsın
yanıbaşımda ol ne olur
akÅŸamın hüzünü gecenin gafleti
bir gün deÄŸil bir saat deÄŸil
tenim her an arar tenini
yanıbaşımda ol neolur
zaman akıp  gidiyor
gönül her an seni istiyor
ölüm  bile zor gelmez
yanıbaşımda ol ne olur

 beraberce yürüseydik taÅŸlı yollarda
hiç elimi bırakmadan bir ömür boyu
hani seviyordun engel tanımazdın
yalanmış sözlerin anlayamadım
gecenin yakamozunda gözlerime bakıp
bir tanem sakın ağlama ben varım
akmadan sahipsiz kalan gözyaÅŸlarım
yalanmış sözlerin anlayamadım
hani koca çınarın gölgesinde
adımı kazımıştın  yaÅŸlı gövdesine
asıl yerin kalbimde demiştin
yalanmış sözlerin anlayamadım
aşk şiirleri okurdun ya kulağıma
oturduğumuz dere kenarında
biz ayrılmayacağız demiştin asla
yalanmış sözlerin anlayamadım
duygularım sinmeyip şahlanırken
sende aşkıma karşılık verdin
ben sana ihanet etmem demiÅŸtin
yalanmış sözlerin anlayamadım
aÅŸkımızdan söz ederken gülümsemen
sahte hayallerinle ümit vermen
sen oldun verdiÄŸi  sözden dönen
yalanmış sözlerin anlayamadım
deÄŸmezmiÅŸ  sana üzülmem
deÄŸmezmiÅŸ bir tanem demem
ben bir ÅŸey kaybetmedim ama
sen beni kaybettin anlayamadın

yazan hulela

dün gece düÅŸümde sıcak bir ülkede
yürüyordum sahilde elimde ÅŸemsiye
aklımda sen vardın sana geliyordum
beyaz ÅŸemsiye ile gidilirmiÅŸ sevgiliye
taşıyamıyordum ağır ve büyüktü ÅŸemsiye
yere düÅŸtükçe kaldırıp yoluma devam ediyordum
sahilde oturan gençler gülüp fısıldaşıyordu halime
sevginin büyüklüÄŸünü gösterirmiÅŸ ağırlaşıp yere düÅŸen ÅŸemsiye
sevgilerin en sıcağı en güzeli nadir olurmuÅŸ o ülkede
ama bir saniye bile aklımdan çıkmadan sana geliyordum
bir çok sevgili bu yüke dayanamayıp vazgeçermiÅŸ sevgiliden
ben ısrarla sana geliyordum upuzun sahilde
ayaklarım kuma gömülüyordu sevgimin yükünden
zaman uzamışda uzamış geçmek bilmiyordu
sıcak bir rüzgar eserek yükümü hafifletti
ÅŸemsiyemin üzerine kalp ÅŸeklinde yaÄŸmur damlaları düÅŸüyordu
çevremdekiler gözünaydın diyerek gülümsediler
sana ulaşmaya az kaldığının habercisiymiş yağmur
karşımda belirip ağır şemsiyeyi aldın elimden
diÄŸer elini omuzuma atıp yürüdük birlikte
böyle kavuÅŸurmuÅŸ sevenler o sıcak ülkede
düÅŸüm güzeldi ama asıl güzel olan uyandığımda yanımda olmandı

hayallerimi kim alabilir beynimden
kim sökebilir duygularımı yüreÄŸimden
arasalar bulsalarda benliÄŸimi
benimle bütündür sökülemez kökünden
bir seni bilir bir seni görür oldum
kim  çıkarabilir kim kurtarabilir
gömülü  bir kara sevda batağında bedenim
hıçkırıp aÄŸlamayada gücüm yetmez
kopuyor fırtınalar her hücremde
bir aÅŸina ki seni görür gözlerim
bir aÅŸinaki seni hisseder tenim
ey bu duyguların sahibi sen neredesin
söylemedimi sana gecelerin batmayan yıldızları
aÅŸkımımın  büyüsü baÄŸlamadımı seni
 koca daÄŸlar geçit vermedimi  gelmene
 aÅŸkın kör etmedimi gözlerini
 acıtmadımı sevda düÄŸümü yüreÄŸini
 gecenin karanlığında yolunumu kaybettin
 getirecek  seni bana  dinle bak yüreÄŸinin sesini

yazan hulela